düşünme...

Sen de öyle boş boş oturuyorsun değil mi benim gibi, onun gibi...
Aklında milyon tane şey...
Düşünüyorsun düşünüyorsun da işin içinden çıkamıyorsun...
Ben çıkamıyorum, tıkanıyorum...
Aklım ermiyor bu kadar karmaşaya belli, ama vicdanım da susmuyor bu kadar acıya...
Neden?
Benim canım ülkemde neden sürekli acı var, devamlı huzurumuzu kaçıracak şeyler oluyor...
Hepimizin istediği mutlu huzurlu yaşamak, çok basit aslında...
Yok yetmiyor aklım bu dünyanın hırslarına, vicdansızlıklarına, haksızlıklarına...
O yüzden hep hüzünlü bir tarafım...
En sevdiğim yazın da tadı kalmadı, çayın da, işin de...
Filler tepişirken zarar görenler hep bu koca dünyanın küçük figüranları biz...
Yarınımızın ne olacağını, son nefesimizi nerede, nasıl vereceğimizin endişesiyle yarın sabah yine işimize gitmek zorundayız (çok şükür). Başka çaremiz yok, sahip olduğumuz kendi çapımızdaki hayatlarımıza sıkı sıkı tutunmaktan başka...
Yeni bir gün yeni umutlar doğurur beklentisiyle....

miniğim...

Canım acıyor...çok...

İki haftalıktın senin ile ilk temasımızda...

Miniminnacıktın,cıyaklıyordun sadece... Ben senden,sen benden korkuyordun...
Ama aldım seni o tek kaldığın yerden,annen gelmeyecek sandım,soğukta üşümeni istemedim...
Eve geldin bizimle, ilk yatağın bir kutu,bir polardı, sana fazla fazla yetiyordu gerçi...
Çok minnaktın be Duman'ım,tutmaya kıyılmazdın...
Ertesi gün annen geldi de hep beraberdiniz yanımızda,iyi besledi baktı sana... Bazen bize güvendi,bıraktı seni gitti,gezdi geldi...

Çok tatlıydın oğlum,ilk gece veterinere gittiğimizde öğrendik erkek olduğunu da...
Çok sevdim seni, 4,5 ayda canım oldun...

Bir gün içim çok sıkkındı,ağlamaklıydım hatta bir damla yaş geldi gözümden,sen de yanımdaydın,döndün bana sokuldun,sevdirdin kendini...

 

Paçama yapışmaya bayılırdın, tırmanıcan güya...
Mandalina ağacımın dibinde uyumana ne demeli...

Masama çıkıp illa klavyemin üzerinde yatacaktın,sırf seni rahatsız etmeyeyim diye uzun bir süre garip şekillerde işime devam etmiştim...

 

Koltuğumda otururken arkama geçip,kendine yer buluşun,şekilden şekile girip uyumaların...

                                      

Mutfağa girmek için fırsat kollamaların,kapının senini duyunca son hız koşuşturmaların...
Çöp kovamın içindekilere bulaşma çabaların...
Topunun peşinden koşturmaların...
Camdan diğer kedileri izlemelerin...
Veterinerde kaldığın sürede seni ziyaretimizde sesimize kutunun kapısına gelmen,kendini sevdirmen...
En son iyileşip geldiğinde,kutundan çıkıp bana doğru koşturman...

Bana öyle büyük bir sevgi yaşattın ki,seni unutamam benim tatlı oğlum,yakışıklı oğlum,akıllı oğlum...
Gelişinle o kadar çok şey öğrettinki canımıniçi,gidişinle de...
Bir bebeğin nasıl herşeyi deneyerek öğrendiğini gördüm seninle...
Nasıl zorlandığını,nasıl sabrettiğini,nasıl büyüdüğünü,nasıl sevginin de verdikçe çoğaldığını gördüm...
Sevmenin, karşılıksız sevmenin değerini bir daha hatırlattın bana...
Yaşattığın her güzel anı benimle sonsuza kadar yaşayacak...
Seninle hayallerim vardı bir tek onlar yarım kaldı...

İnsan fiziksel yaralarının bir an önce düzelmesini istemez mi,ben senin izlerin biraz daha benimle kalsın istiyorum...

Seni çok özleyeceğim tatlı bıdığım...

İyi ki hayatımıza girdin,iyi ki bizi seçtin...
Teşekkürler Duman'ım...
16.08.2015

Hayat gibi...

Acımasızsın,isyankarsın,vefasızsın,riyakarsın

Hem günahsız hem günahkarsın hayat gibi...

Hayat çoğu zaman zorlar bizi,yapabilecek miyiz diye uzaktan izler sanki.

Bazen tökezler, bazen sevinç çığlıkları atarız.

Ama ne yaparsak kendimiz yaparız, kendimize yaparız...

Başkalarına bel bağlamak sadece bizi kısıtlar çünkü.

Not : Bir dilek defterim olsun istiyorum...

sıRa 2014'dE

Oyle yorgunsundur ki bazen herşeyden,herkesten hatta kendinden bile...

Hayat koşuşturmacası içinde pek az dinlersin bunları,yetişeceksindir ya pek çok şeye,sıra gelmez kendini dinlemeye....

Dinlediğinde de hemen yeni kararlar almaya kalkarsın sanki uygulayacakmış gibi, bir hışım. Halbuki ertesi gün herşey aynı. Bilirsin,yapamazsın.

Bazen de o kadar yorgun olsan da hiç bir olumsuzu görmez, laylaylom geçirirsin zamanını...

Zamansa hep hızlı, hep su gibi, herkesten herşeyden önde...

Baksana koskoca 2013 bitti gitti...

Bana getirdiği bir kaç arkadaş var; uzaklardalar, hiç görmedim, seslerini ise daha yeni duydum, ama uzun zamandır tanışıyormuşuz gibi hissediyorum, mutluyum... Beni dinlerler, içimi ısıtacak iki kelime ederler biliyorum:))

2013 getirdiği küçük mutluluklar, kırgınlıklar,yenilikler,kutlamalar,şaşırttıklarıyla tamamladı kendini...

Şimdi 2014; sen iyi davran bize yeter, ben gerisini hallederim:))

öZLemişiM

Çok özledim seni blogum...
"Yeni Kayıt" tuşu heyecanlandırdı beni bu kez, klavyem yeniymiş gibi geldi...
Ne yazacağımı bilmeden sadece yazmak için geldim bugün :)
Sadece bana ait bir yer olduğunu bilmek çok güzel,kimse hesap sormaz,kimseye bir sorumluluğum yok, sadece kendim için burdayım...

Yeni hafta, tüm canlı renkleriyle gelsin dilerim :))

biR yiL DahA biTEr...

Bitsin gitsin diye çok dua ettim... 2011 de eli boş gelmişti 2012 gibi. 

Son bir buçuk senede yaşadıklarım fırtınalar kopardı bende,belki de kapanmayacak yaralar açtı. Güçlendirdi de beni aynı zamanda,sağlamlaştırdı. Taş yakından atılınca daha çok acıtırmış ya,o hesap işte benim ki :(

Geçen sene sonunda şöyle büyük bir söz söylemişim 2012'ye,aldım cevabımı... 

2013 senden en iyileri bekliyorum,bu kadar NET :)) 

Çok yaralandım bu sene; canım babaannemi aldın, 3,5 ay sonra da en sevdiğim teyzemi,benim için dünyanın en pozitif en havalı insanını aldın... çok ama çok özlüyorum onları,tam olarak kabullenememiş olsam da...

Annemle babam aynı anda ameliyata girdi,bu tarif edilemez bir endişe,geçmek bilmeyen bir süre. Çok şükür ikisi de iyi şimdi. Babam için mucize hiç diyalize girmeden böbreği oldu,annemde yılın en fedakar kadın ödülünü aldı :) Kadınlık başka birşey...

Ailemle aram ise 2011de bıraktığından hallice. 

İş çok şükür ancak yapılması gerekenler listesi uzadıkça uzuyor...

2013 'de zamanı daha genişçe yaşayabilsek süper olur,mesela eve gelip tüm işlerin bitip ayaklarımı uzattığımda saat sadece 18:00 olsa keşke :))))) Abarttım biliyorum ama anladın sen onu ;)

Her şeyin daha iyisi olsun derken sağlığımda daha iyi,huzurum da daha iyi olsun,kazancımızda. Aşkımda daha büyüsün,hatta artık kesin artalım :)

Listem uzun bilesin, ama önümüzde koskoca tertemiz bir yıl var,vaktini iyi değerlendir derim ben :))

nEReLeRDeyiM?

Ağzımı açsam hiç susmaz hallerdeyim aslında bu aralar... Çoğu zaman olduğu gibi kendi içinde öğütme modundayım ama ! Ben alışığımda bünye yaşlanıyorsun artık, kaldıramazsın hepsini tek başına,ya yaz dur ya susma konuş diyor :)

Daha ben son bayram tatilimi anlatamadan 3 günlük kaçamak yapıp geldik :)

Uzaklaşmak, rutinden kurtulmak öyle büyük bir özgürlük ki... Nefes aldık yani...

Gerçi geldik her yeri göriyim diye koşturmaktan ayaklarımın acısıydı son hissedilen ama şikayete gerek yok :)) 

Hayattan hiç kocaman şeyler beklemedim... Şimdi beklediklerim, dua ettiğim şeyler de minik, hadi bakalım !!!

iYi ki VArLaR

Bir ses "seni güldürmek için aradım" der.

Bir diğeri "yapabileceğim ne var,söyle" der.

Bir diğeri "yanında olmak istiyorum" der.

İşte onlar benim DOSTLARIM...

Eksi

Kendin için üzülüp,onun için sevinmek...
Veda ederken rahatladığını hissetmek,ya da ona inanmak...
Yaşananlar önemlidir,eşyaları yanında götüremiyorsun diyorlar ya; ama kalanlar için nerdeyse her eşya anlam dolu,her eşyada bir anı saklı. Onlar yaşatıyor sanki onu.
Evinden,onca şeyin içinden izinsiz birşey aldım "ondan". Yüksük...Eskiden elinden her iş gelirdi.İşte bu küçücük parça hatırlatıyor. İnsan gidenin ardından en ufak şeyle bile avunmak istiyor.
Evlenirken bir kaç basit tarif vardı ondan istediğim. Şimdi defterimde onun el yazısıyla daha kıymetliler. Hep sığınacak birşeyler arıyoruz. Şimdi daha iyidir,kardeşlerine kavuştu,acısı dindi... Ya biz? Çekirdek ailemden ilk terkedilişim.Bir süredir eksiktik zaten babaannem.Şimdi hepten sensiz...Bir devri bitirdin sen! Bayramdaki bir kapımı kapattın. Ailemin hafıza kutusu uçtu gitti. Eski zamanların hikayesini anlatacak kimse kalmadı....
Süslü cümleye gerek yok.Sen benim "canım babaannemsin" o kadar... Seni çok özlüyorum...

bUnLArı gÖRdÜNÜzMü ???

Minik foto albümler...

Anahtarlığına tak, her yere taşı sevdiklerini :)) Bir sürü dış kapak seçeneği de var.

Sen sadece fotoğraflarını seçmekle uğraş !

Üstelik şimdi tanıtım amacıyla çekiliş de var... Bence kaçırma !

bEkLEme döNEmi

Tam anlamıyla öyle; beklemedeyim... Hayatımın her bağlantısından...

Öncelikle babaannemi, canım süper babaannemi. Çok uzun zamandır mücadelede,bir doğruluyor, bir güçsüz kalıyor,bir kazanan olmuyor. Onu hiç bu hallerde göreceğim aklıma gelmezdi,kim gelir ki zaten?
Çekeceği varmış ne kadar kaderci bir yaklaşımsa ve insan bunu kabullenebiliyorsa; sorgulamadan da edemiyor "bunları yaşamak zorunda mıydı?" diye... Zor gerçekten çok zor... O belki şuan hiçbirşeyi farkında değil ama onu bekleyen bizlere çok zor! Telefonun çalmasını hiç istemez mi insan,ben son bir aydır istemiyorum...
Kendi ailemden de beklemedeyim... Belki mucizeler...ama olsun ümit güzel şey. Belki bir gün pat diye herşey .... Olur mu olur! Baştan almak mümkün olmaz belki ama en azından telafi etmeye çalışmak olumlu hareketler yaratabilir ruhumuzda.
Dediğim gibi her yönden beklemedeyim,işimden de :) Emeklerim beğenilerle,kazançla geri dönsün bana istiyorum.
Kendimden de var tabii. Mesela vücudumun bu kadar yediklerime hassas davranmayıp,bir kısmından kurtulmayı kabul etmesi, beynimin içinde onlarca düşüncenin aynı anda konuşmaması ve söyleyeceklerini benim yalnız,en boş zamanıma saklamaması önemli rica olunur !
Eşimden de bekledimlerim var; sigarayı bırakması, bu kadar keskin köşeleri olmaması,kilo vermede destek ve eşlik etmesi :)
Arkadaş ve dostalarım ise sağolsunlar,onlar her zaman varlar ve beni beklerler :))

"insanın buyudukçe mi artıyor dertleri?yoksa insan buyudukçe mi anlıyor gerçekleri? Özdemir Asaf

yEni biR yıL dAHa geLiR

gEri DönMEk isTiYOrUm

Yazmak, tekrar yazmak istiyorum...Ne güzel yazardım eskiden...Çok da ihtiyacım var aslında...
2012 kork benden :)

Aslında bazen de yazacaklarımdan korkuyorum...
Her kağıt kalem elimde buluştuğunda birşeyler karalıyorum, sonra da  çekmecelere,çantama tıkıyorum. Bulup da okuduğumda sanki daha çok rahatlamış oluyorum.
Sustuğumda söyleyecek şeyim yok zannederler çoğu zaman, bilmezler ki söyleyeceklerim daha çok sarsacak onları...
ama susmak da artık bünyeye iyi gelmiyor, tüm cümleler kafamın içnde her fırsatını bulduklarında arka arkaya dizilip kulağıma fısıldıyorlar...
Bu arada karşılaştığım, yüreğime dokunan bir kaç kişi var ki, derdim nedir tam olarak bilmeden bile hafifletiyorlar beni...

bu sefer yeni yıldan birşey istemiyorum, kendi işimi kendim halledicem :))

buGüNKü güLMeCE

CD ile baş edemeyen anne oğlunu arar.
-oğlum CD yi çalıştıramıyorum...
-takınca kendisinin otomatik olarak açılması gerekir.cdyi taktın mı?
-evet
-peki tamam.o zaman bilgisayarımı aç.
-e açık bilgisayarım !!!
bu sözden sonra daha detaylı bilgi verilerek amaca ulaşılmaya çalışılır. sessizlikten sonra...
-CD nasıl konuluyordu???
-?! parlak yüzü aşağıya gelecek şekilde
-hııı,ben ters koymuşum :S

Buna en az yaklaşık bi 10 dakika gülünür :)

biR miNiK paRTi

Evveett, minik arkadaşım Zeynep Naz tam 2 yaşında olmuştu. Bu daveti kaçıramazdım.

Hem bahçe keyfi, hem bu şirineyi koklamak iyi gelmişti...

annesi tütü almış ama önümüzdeki 3-5 sene daha giyenbilir herhalde :)

 

Vee işte bayıldığım pasta, şekli, renkleri büyüledi resmen. Hatta hiç kesmesinler istedim...!

pEK çoK dOğUMgüNüSÜ

Yazın boş durmadık, ramazan da bizi yıldıramadı,bir dürü doğumgünüsü vardı, yaptık gitti :))

benim ki de içinde, 32 bitmiş yaw ! Amann kimin umurunda...zaten bu konu başka bir post konusu :)





biRAz tOMbiK

Bu minnacık, tombul, pamuk ayak ve kolların sahibini temmuz sonunda ziyarete Bursa'ya gitmiştik.

Ne iyi gelmişti o bir haftasonluk gezi. Missssti bebiş miisss :))

İYİ  HAFTALARRR...!

biLeMediM nE dESem

Yazacak o kadar şey var ki...
Şu an hangibirinden başlayacağımı bilemiyorum,sanki yeni başlıyormuşum gibi hissediyorum...ne tuhaf...
Şimdilik herkese çabuk geçecek bir iş haftası ve güzel haberlerle dolu günler diliyorum.

gEçEN haFTadaN

Geçen hafta hareketli bir haftasonuydu,dilerim ki bu seferki  de öyle olur,iyi geliyor :)

İlk riva'ya kadar uzanan bir tekne turu. Her iki tarafta da yer alan caanıımm yalı,ev,daire,döküntüleri gördükten sonra, "burada yaşarsa tabii insanın ömrü uzar"a kannat getirdik. Arada bir de serinledik mi? evet ! tuzlu ayrı güzel.

 Pazar günü Sapanca'da salaş ama arkadaşlarla dere kenarında keyifli bir kahvaltının ardından Kartepe serindir diye düşünerek çıktık yola. Ancak serinliği geçtim, otelin girişinin yanındaki kafeden başka çalışan açık tesisi yok.tühhhh! Tekrar aşağıya göl kenarına bu sefer yol aldık. Bir de sıcaktı ki sormayın.

Bol su içerek dinlendik.

Arkadaşımın bu ve çok beğendim,benim de olsun istiyorum :))

 Ve son durak EV... Buzzz gibi blush kahkahalar eşliğinde yudumlanır...

HERKESE NEŞELİ BİR HAFTASONU DİLİYORUM